O tipo de ficheiro proporcionado non é unha imaxe válida
Fallou a carga do ficheiro
{{errors.track.message}}
Non se atopou ningún usuario {{searched.users.length}} usuarios atopados
Anterior
A continuación
{{currentImage.author}}
A información do cumio gardouse correctamente
A información proporcionada non é válida
Debería revisar os seguintes datos :
  • O nome non é válido
    Sen definir
  • A serra / macizo non é válida
    {{mountain.location}}
  • A altitude non é válida
  • A zona UTM especificada para a posición non é válida
    {{position}}
  • A coordenada UTM "X" especificada para a posición non é válida
    {{position}}
  • A coordenada UTM "Y" especificada para a posición non é válida
    {{position}}
  • O protagonismo non é válido
    {{mountain.prominence}}
  • A categoría non é válida
    {{mountain.category}}
Selecciona o ficheiro de track de carga de GPX, CompeGPS®, OziExplorer
Os ficheiros GPX son o formato máis común e adecuado para compartir as túas rutas
  • IGN España MTN50 (E = 1 : 50000)
    Ansó (28-8)
    Descargar 29,7 MB
    A descarga fornécese desde un servidor externo
Queres continuar coa eliminación da imaxe?
O comentario eliminarase permanentemente
Queres continuar coa eliminación do comentario?
O cumio eliminarase definitivamente
Queres continuar coa eliminación?
¿Quere continuar coa eliminación do documento?
O cume foi eliminado con éxito
O comentario gardouse correctamente
Ascensións gravadas : {{climbed_climbs.length}}
  • Desfacerse de

Non tes ascensións gravadas

¿Queres gravar a túa historia de escalada?

Crea unha conta agora ou inicia sesión

Os ascensos gardáronse
Publicacións {{authorInfo.stats.publications}}
Cumios {{authorInfo.stats.mountains}}
Tracks {{authorInfo.stats.tracks}}
Comentarios {{authorInfo.stats.posts}}
Imaxes {{authorInfo.stats.images}}
Visitas {{authorInfo.stats.hits}}
Últimas imaxes cargadas
Descarga a lista
Cumio Altitude Data
{{mountain.name.split('/')[0]}} {{mountain.altitude}}
{{mountain.modificationDate|date}}
creado
modificado
Que podo facer aquí?
  • Podes editar a información do cume, tanto a revisión descritiva como a información proporcionada
    Utilice a barra de ferramentas proporcionada para este propósito
  • Podes rexistrar un novo cume que aínda non estaba incluído en Mendikat. Use o botón da barra de ferramentas para este propósito
    Nova
  • Podes aportar novas imaxes interesantes. Busque na páxina o botón para cargar imaxes
    Subir imaxes
  • Podes cargar as túas tracks e compartilas con outros usuarios. Utilice o botón de carga da track, que atopará na páxina, con ese obxectivo
    Cargar track
Documento Tamaño Modificado
{{document.name}} {{document.size|filesize}} {{document.modified|date}}

Produciuse un erro ao cargar o documento

O ficheiro non ten un formato válido (PDF)

Aspe

2640 m
Engadir ás miñas subidas Compartir Copia ligazón A ligazón foi copiada no portapapeis
Podes mover o cume no mapa para redefinir a súa posición
{{summit.name|name}} ({{summit.altitude|altitude}})
{{summit.name|name}} ({{summit.altitude|altitude}})
{{summit.position}}
Ver Cumio
Debe proporcionar un nome
A altitude proporcionada non é válida
A posición indicada non é válida. Ex: 30 500000 4750000
Amanecer
07:38
Atardecer
20:22
Duración do día
12:44
Fase lunar
Orto 07:53
Ocaso 20:19
  • Ansó (28-8) (144)
A prominencia proporcionada non é válida
A categoría proporcionada non é válida. Ex: 1, 1+, 1-, 2, 3
Inclúe todos os territorios aos que pertence a montaña
Selecciona o territorio
Engadir á lista
Territorios seleccionados
  • {{region.name}}
Inclúe todos os catálogos aos que pertence o monte
Seleccione Catálogo
Engadir á lista
Catálogos seleccionados
  • {{catalog.name}}
Ningún seleccionado
Coñeces esta montaña? Podes colaborar en Mendikat revisando este cume
Crea unha conta agora ou inicia sesión
Creada
01-01-2001
Modificado
02-06-2024
353 ascensos
Teña en conta que copiar contido deste sitio sen permiso é unha infracción dos dereitos de autor, distrae os esforzos dos seus creadores e pode poñer en perigo a continuidade da existencia do sitio. Grazas por respectar o traballo de todos!

Parabéns! Imos dar sentido a esta información...

Completa a revisión con información útil e verificada para que outros usuarios poidan atopar unha referencia valiosa e interesante.. Use o formato adecuado, revise a súa ortografía e preste atención á calidade. As cimas sen información poden ser eliminadas polos administradores..

Una de las montañas más impresionantes del Pirineo occidental formando una muralla calcárea que domina desde más de 1.000 metros los llanos donde se ubica la estación invernal de Candanchú (1557 m).

Las cumbres más significativas de este macizo kárstico al Oeste del río Aragón son: Pico de la Garganta de Borau o Pico Lecherines (2567 m) sobre el ibón de Tortiellas (1720 m) en la cabecera del circo de Rioseta, Aspe (2645 m), que lanza un espolón hacia el Norte donde se halla el curioso pico de La Zapatilla (2225 m), que recibe este nombre por su peculiar silueta, Llana o Llena de la Garganta (2599 m), el de más difícil acceso, y la Llana o Llena del Bozo (2566 m), sobre el Puerto de Aisa (2270 m).

Toponimia

Sabemos que con el nombre de Aspe (en Bearnes Aspa) se conoce el valle pirenaico que desciende desde el alto de Somport hacia Oloron e, igualmente, al importante macizo montañoso, tanto desde el punto de vista geográfico como alpinístico, que lo domina en su cabecera. Los montañeros han denominado también así a la mayor altura de esta agreste cordillera de vistosos picos, bien entallados sobre sus dos vertientes. El término de Picos de la Garganta también se ha venido aplicando al conjunto montañoso y, de una forma más concreta, y posiblemente arbitraria, a algunas de sus cimas: Pico de la Garganta de Aísa (al Aspe), Pico de la Garganta de Borau (al Pico Lecherines), etc. Sin embargo, la respuesta de la academia de l' Aragones nos sugiere llamar a la cumbre Punta Esper, pues esta denominación es adecuada e individualizada para la cumbre que aquí nos ocupa.

Desde Aisa (F)

En Aisa (1032 m) tomar una pista que discurre por el barranco del río Estarrón en dirección N. durante unos 8 Km. Al final de la pista se puede dejar el vehículo y continuar la marcha ya a pie hasta el refugio de Las Saleras (1565 m), en los prados del Rigüelo. En este lugar se incorporan al Estarrón las aguas de la regata de Igüer que viene por la izquierda.

Cruzar el río y continuar la ascensión al N.NE convergiendo con el G.R-11.1 más arriba (1728 m). Subir al NE buscando el característico embudo (1950 m) que da acceso a la meseta kárstica inclinada de Las Llanas, por la cual se llega a la brecha de Aspe (2430 m), entre la Llana de la Garganta (2599 m) y el Pico Aspe (2645 m). Este último es la cima de la derecha y se gana sin dificultades por la cresta, pasando junto a su antecima occidental (2599 m)(F).

Corredor SE (PD+)

La primera ascensión fue efectuada por Teodoro Agote y Luis Boada en 1935.

Desde Los prados del Rigüelo (1565 m) nos encaminamos al refugio homónimo (1725 m) por donde cruza el GR-11.1 ganando luego altura al E. por la Canal de Rigüelo al collado de la Magdalena o del Torbillón (2039 m). Nuestro objetivo es, sin embargo, cruzar hacia la Garganta de Aisa (NE). Antes de alcanzar su cabecera en la brecha de Aisa (2331 m), encontraremos a la izquierda el pendiente corredor SE con inclinaciones de hasta 45º en invierno. Este corredor desemboca en la misma cumbre (2645 m)(PD+).

El Tubo (PD)

En la vía normal de Aisa, pasado el embudo que da acceso a Las Llanas nos desviaremos a la derecha buscando el corredor SW que desciende del collado (2585 m) que el Aspe (2645 m) con su antecima occidental (2599 m). Se trata del llamado Tubo de Aspe, que constituye una variante bastante factible de la vía normal para llegar a la cima (PD).

Desde Candanchú (F)

En Candanchú (1557 m) la ascensión se inicia remontando las laderas del Tobazo, que forman parte de la estación invernal. En Invierno es posible e incluso recomendable tomar el telesilla hasta El Tobazo (1970 m) para evitar encontrarse con los esquiadores. Desde aquí se cruza la ladera hacia el Paso del Pastor (1965 m) y luego al Puerto de Tortiellas (1988 m) dominando a la izquierda el llano de Tortiellas.

Desde aquí continuaremos la marcha en dirección SW admirando la cara N. del Aspe (2645 m), de impresionante estampa. A sus pies se encuentra el circo de Tortiellas hacia el cual nos dirigimos. Al NW del mismo despunta la Tuca Blanca (2322 m), en cuya base finalizan los telesillas de igual nombre (2230 m). Hay que ganar altura al SW pasando junto a la inmediata cota 2.417 m para realizar una travesía hacia el corredor Norte de Aspe que asciende desde los llanos de Esper. Durante la época invernal este corredor no impone dificultades reseñables (I) pero requiere precauciones. Al final del mismo se alcanza el collado (2581 m) que separa la cumbre de Aspe de su antecima occidental (2599 m). Desde esta depresión se corona sin problemas la cima (2645 m)(F).

Desde Rioseta (F)

La marcha arranca junto a la base militar (1370 m) remontando el barranco de Rioseta por el sendero de la derecha que pegado a la ladera de El Tobazo (2049 m) alcanza el llano de Tortiellas (1913 m), presidido por instalaciones de las estación invernal. Desde este lugar se descubre con mayor detalle su imponente circo dominado por los Picos Tortiellas (2358 m), Pico de la Garganta de Borau (2570 m), El Sombrero (2562 m) y Aspe (2645 m). Desde este lugar se enlaza al W. con la ruta de Candanchú (1557 m) que lleva a la cima de Aspe (2645 m)(F).

Por el Paso de Aspe (PD-)

Este itinerario destaca por su belleza, ofreciendo una sobrecogedora panorámica de las cumbres de Aspe desde el llano suspendido de Esper.

El itinerario se inicia en la carretera (1339 m) de descenso del puerto de Somport hacia Lescún. Se desciende ligeramente al torrente del Gave d'Aspe para comenzar a remontarlo bajo el cobijo del delicado bosque de Sansanet. Más arriba cruzaremos el GR-11 (1590 m) que se dirige a Candanchú por el Col de Causiat (1634 m). Ahora debemos acometer la parte más inclinada del torrente, trepando a su vera (II), para ganar la parte superior del paso (1780 m)(PD-). Las condiciones de este paso pueden ser muy variables en invierno, pues puede llegar a formarse abundante hielo que eleve el nivel técnico para acometerlo. Indicar que al pie del canalón, en su flanco izquierdo, aparece una cruz grabada en la roca con la señal internacional núm. 296.

Desde aquí continuaremos la ascensión con la mirada puesta en el circo de Aspe, a cuyos pies encontramos el llano de Esper (2000 m). Desde este lugar vamos a deslizarnos por el corredor Norte que se eleva directamente a la brecha de Aspe (2427 m), antes de coronar la cima (2645 m)(PD-).

La alternativa a esta ascensión es iniciar la marcha en Candanchú (1567 m) tomando el GR-11, que nos lleva al W. al Col Causiat (1634 m) y se introduce en el barranco de la Gave d'Aspe para colocarnos al pie (1590 m) del Paso de Aspe (1780 m), donde entroncamos con la ruta descrita.

Arista de los Murciélagos (D-)

La cumbre calcárea de Aspe (2645 m) es una de las más prestigiosas del pirineo occidental y cuenta con algunas rutas de escalada. La arista de los Murciélagos se inicia en la brecha de Aisa (2325 m) y recorre un desnivel de 350 metros hasta la cima pasando por un espectacular gendarme donde se concentran las mayores dificultades. A la brecha de Aisa se llega por el circo de Rioseta o por la pista del barranco de Aisa. La calidad de la roca es mediocre y, en determinados puntos, deja demasiado que desear. Por otro lado, es posible franquear la mayor parte de las dificultades por la izquierda, restando a la arista la mayor parte de su interés. La primera ascensión fue efectuada en 1962 por Luis Alcalde, Alberto Rabadá, Manolo Ansón y Julián Vicente.

Desde la brecha la escalada se inicia hacia la izquierda debiendo superar un corto muro (III y IV). Andando por el filo (I) se llega a la base del impresionante gendarme (denominado según parece Dondeestastú por Alberto Rabadá) bien visible desde la brecha que se escala sin mayores complicaciones (III+) hasta una primera cima. Es preciso destrepar o rápelar hasta una pequeña brecha (III) y luego acometer la parte más impresionante de la cresta por la derecha sobre pequeñas pero excelentes presas (IV) hasta una segunda cima (llamada Dondeestaeste). Caminando por el filo (I y II) hay que descender a otra brecha (III). Debido al precario estado de la roca resulta mejor el rápel. El resto de la cresta no presenta dificultad salvo un muro liso (IV) franqueable por la derecha, llegando a la base de la torre terminal de la montaña. Un largo con algún paso de IV- y otro más sencillo nos depositan en la antecima. Basta recorrer la cresta somital para situarnos en la cumbre de Aspe (2645 m)(D-).

Cara N. (AD)

Exsten varios itinerarios que recorren la cara Norte del Aspe. El más claro y evidente discurre a la izquierda del espolón rocoso que se dirige hacia la cima. La primera ascensión data de 1955 por J.A. Bescós, J.J. Díaz y R. Ligorred. Las pendientes de nieve alcanzan los 50/55º.

Accesos : Candanchú (3h); Pista Aisa (3h 15 min).

Catálogos
Tracks
Non hai track
Comentarios ({{posts.length}})
Non hai comentarios. Rexístrate ou inicia sesión para engadir un novo comentario