Zorionak! Eman diezaiogun zentzua informazio honi...
Osatu berrikuspena informazio baliagarri eta egiaztatuarekin, beste erabiltzaile batzuek erreferentzia baliotsu eta interesgarri bat aurki dezaten.. Erabili formatu egokia, egiaztatu ortografia eta arreta jarri kalitateari. Informaziorik gabeko gailurrak administratzaileek ezabatu ditzakete..
Este monte boscoso de aspecto huraño y de difícil accesibilidad en apariencia está enfrente hacia el norte del barrio arrasatearra de Gesalibar y su topónimo está en el origen del nombre del campo de fútbol de Atxabalpe, utilizado actualmente para los entrenamientos de su primer equipo por la S.D. Eibar. Tiene una prominencia bastante estimable y es por el SW por donde encontraremos la ladera más suave, la mejor de las dos únicas opciones que existen para coronar la subida con éxito. La otra, más esforzada, por encima de la cantera de Kobate, al E. Por cualquier otro lugar, en particular por el norte o por la depresión de Atxabaloste, la evidencia aconseja no intentarlo.
Partimos de Gesalibar, barrio subordinado siempre a Santa Águeda, primero balneario y después sanatorio de salud mental. Sus resonancias históricas nos llevan al asesinato de Cánovas, noticia que en su día no fue tan mal recibida por todos.
"Il da Canovas, fuera Canovas, pikaro gaizki eziya, galdu zituen gari-zelayak, gallendu zayo sasiya, galdu zituen ipar garbiyak, gallendu trumoi nasiya, galdu zituen fueruak eta Jaungoikuaren graziya, galdu zituen bizilekuak, galdu du bere biziya".
Estos bertsos que dedicó Txirrita a aquel acontecimiento de 1897 muestran la percepción hostil que existía en Euskal Herria sobre un político centralizador de marcado precursor del nacionalismo español más encabritado. Al año siguiente Santa Águeda dejó de ser balneario tras adquirirlo la Orden Hospitalaria de San Juan de Dios.
SUBIDA POR ABARRATEGI. Junto a esta gran casa (258 m) situada cerca del puente de acceso al barrio vemos un cartel que indica la dirección de los caseríos de la zona. Dejando a la izquierda Biziola (287 m) continuamos hacia Parraia (346 m). Poco antes de llegar vemos a la derecha la desviación hacia el caserío Atxabal. La seguimos hasta encontrar una senda suficientemente marcada (354 m) que sube hacia la izquierda en orientación E-NE. Más arriba (387 m) ya divisamos la cima. Atravesando un bosque autóctono llegamos a un alto despejado desde el que vemos las siluetas dominantes de Tellamendi y Anboto. Parecía la cumbre, pero esta está a unos sesenta metros más al norte, en una elevación cerrada entre el encinar y el lapiaz. La roca superior (415 m) se alcanza con facilidad pero tiene grietas bastante profundas, lo que invita a moverse con precaución.
SUBIDA POR LA CANTERA DE KOBATE. Tras pasar el bar Belun procedentes de Arrasate por Garagartza llegamos a un puente anterior al complejo deportivo de Atxabalpe, bajo el que pasa el río Aramaio. Este puente llamado de Zabalbide nos pone en la ruta de la cantera de Kobate. Frente a ella vemos una pista ascendente hacia la izquierda (249 m) que pasa bajo los cables hasta llegar a una ladera ya herbosa que tras pasar una langa nos conduce a una borda de aspecto abandonado. Siguiendo en ininterrumpida subida de fuerte pendiente habrá que pasar una alambrada para entrar por fin en el encinar superior.
-
Gesalibar - Atxabal - Gesalibar3,418,016 147 147
